Sanktuarium

Sanktuarium Matki Boskiej Wambierzyckiej Królowej Rodzin to niezwykłe miejsce kultu dla wiernych, ale też turystów pragnących odkrywać historię zabytków. Do świątyni prowadzą monstrualne schody wykonane z kamienia w trzech ciągach. Łączna liczba stopni wynosi 56, z czego 33 środkowe stanowią symbol liczby lat Jezusa, a kolejne 15 lata życia Marii Panny zanim doznała Boskiego Macierzyństwa. Ogromna fasada znajduje się na wysokości 52,5 metra. Ozdobiona jest podwójnymi pilastrami i płycinami, mniej więcej w połowie rozdziela ją niewielka dwukondygnacyjna galeria, co nadaje obiektowi charakter pałacu. Wrażenie to potęgowane jest za sprawą górnego ciągu balustrady, udekorowanego kamiennymi posągami apostołów. Fasadę wieńczą trzy płaskie szczyty. W środkowej części półkolistej wnęki, tuż przy osi fasady usytuowano drewnianą rzeźbę Matki Boskiej Wambierzyckiej sięgającą swymi korzeniami XVII wieku, zaś nad nią znajduje się emblemat z herbem Piusa XI. Świątynia z zewnątrz wygląda w porach wieczornych, gdy poddawana jest świetlnym iluminacją. Wnętrze bazyliki zdobią barokowe malowidła, rzeźby oraz obrazy. Wśród nich szczególny podziw wzbudza dzieło Sebastiana Flackera, a mianowicie ambona, która stanowi rzeźbiarską kompozycję słów maryjnego hymnu Magnificat, jak również cudowna Figurka Matki Boskiej. Wykonana jest ona w stylu gotyckim z drewna lipowego, jej wysokość wynosi 28 cm.