Baszta Rycerska została wybudowana w XVI wieku. Początkowo pełniła funkcję wieży obronnej, a w 1843 r. przekształcono ją na dzwonnicę znajdującego się obok zboru ewangelickiego (od 1964 r. mieści się tam Muzeum Filumenistyczne). Obiekt wykonano z kamienia łamanego z zaprawy gliniano – jajecznej. Opiera się rzucie, przypominającym kształt kwadratu o wymiarach 4,22 m x 5,39 m. Koronę wieży wieńczy murowany gzyms o wysokości 48 m. Schody w Baszcie powstałky z belek policzkowych drewnianych. Stopnie posiadają wysokość 30 – 32 cm i szerokość 60 – 70 cm. Około 1,5 metra poniżej zwieńczenia drewnianej konstrukcji, zawieszono dwa dzwony. Odlano je na początku XIX wieku (1833 r.) w Berlinie. Pierwszy dzwon ma wysokość 95 cm i średnicę serca 6 cm, a drugi wysokość 75 cm.