Kościół pod Wezwaniem św. Michała Archanioła w Bystrzycy Kłodzkiej zlokalizowany jest przy ul. Marii Curie – Skłodowskiej. Mieści w północno – zachodniej części miasta, w nieznacznym oddaleniu od Rynku. Jego wieża dominuje nad architekturą miasteczka. Chociaż w tekstach źródłowych pierwsze wzmianki o obiekcie pojawiają się w 1336 r., to powstanie dwóch zachodnich przęseł prezbiterium datuje się na drugą połowę XIII wieku, bowiem noszą one znamiona budowli romańskiej. Przykryte zostały one sklepieniami krzyżowo – żebrowymi wspartymi na półkolumienkach. Głowice posiadają dekorację roślinną. Rozbudowa Kościoła miała miejsce w XIV wieku, kiedy to został wzniesiony dwunawowy korpus. Po zniszczeniach w wyniku pożaru, przykryto je w 1497 r. sklepieniami krzyżowo – żebrowymi. Dobudowano też wtedy drugi dwuprzęsłowy chór i nawę boczną, zaś romańskie prezbiterium zamknięto wielobocznie. Ze względu na fakt, iż 1560 r. władanie obiektem przeszło w ręce ewangelików, wzniesiono empory nad nawą boczną. Po ponownym przywróceniu świątyni katolikom w 1624 r. gruntownie przebudowano jej wnętrza. W następnym wieku powstała Kaplica Matki Boskiej po stronie południowej, a także dwukondygnacyjnej o stronie północnej prezbiterium. W 1914 r. doszło do rozebrania wieży kościelnej i gruntownie przebudowano zachodnią część Kościoła, a mianowicie: dołączono trzy przęsła naw, dobudowano kruchtę zachodnią oraz wzniesiono ponownie wieżę pokrywając ją pseudorenesansowym hełmem. Od tego czasu nie nastąpiły istotne jego przebudowy. W wiernych i zwiedzających spoza terenu miasta, zainteresowanie we wnętrzu obiektu wzbudzać może zastosowanie nietypowego rozwiązania przestrzennego polegającego na wykonaniu dwunawowego korpusu halowego, którego sklepienia wspierają się na ośmiobocznych filarach ustawionych na osi wydłużonego prezbiterium. Drugi krótszy chór, stanowi zamknięcie nawy bocznej zbudowanej od prawej strony, gdzie usytuowano wieżę. We wnętrzu znajdują się też liczne zabytki pochodzące z różnych epok. Chociażby ołtarz główny, część ołtarzy bocznych i ambona mają pochodzenie neogotyckie. Powstały w latach 1845 – 1874. Ich autorami byli stolarz Pezrezik i malarz Rafael Schall. W prezbiterium przy wspornikach usytuowano rzeźby św. Jana Nepomucena – patrona miasta oraz Franciszka Ksawerego, dłuta Michała Klahra. Rokokowy prospekt organowy to dzieło Zeitziusa. Obok filaru międzynawowego ustawiono rzeźbę Matki Boskiej z XIV wieku. Za najciekawiej wyposażone wnętrze uznaje się wspominaną już Kaplicę Matki Boskiej, bowiem znajduje się tam rokokowy ołtarz i kamienna chrzcielnica z 1577 r., na której umieszczono barokową pokrywę. Na jej bokach umieszono orła Piastów Śląskich, orła habsburskiego, herb Bystrzycy i herb Bernsteinów.