Śnieżnik to najwyższy szczyt Masywu Śnieżnika oraz polskich Sudetów Wschodnich, znajduje się na poziomie 1425 m n.p.m. Znaczna różnica wysokości między Śnieżnikiem i okolicznymi szczytami sprawia, że stanowi on doskonały punkt widokowy. Od północy obserwować możemy Karkonosze, Górę Ślężę, Jezioro Otmuchowskie oraz Nyskie, a także Czarną Górę i Górę Igliczną. Z zachodu obserwować można Zieleniec, Góry Bystrzyckie i Orlickie, zaś południa pasmo Małego Śnieżnika i Trójmorski Wierch. Natomiast od wschodu Stronie Śląskie i Jesenik. W swojej części wschodniej zbudowany jest on z gnejsów słojowo-oczkowych, a zachodniej łupków metamorficznych. Trwają obecnie prace nad wybudowaniem na szczycie wieży widokowej. Nieco niżej znajduje się Schronisko „Na Śnieżniku”, którego powstanie datuje się na 1806 r. Za sprawą ś.p. Zbigniewa Fasnachta miejsce to zyskało niezwykły klimat i urok, co sprawia, że turyści mają miejsce, gdzie mogą zrobić sobie krótki odpoczynek i spożyć posiłek w drodze lub ze szczytu w niezwykłej atmosferze. Na terenie Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego w Środkowo – Wschodniej części Masywu Śnieżnika nad Wielkim Lejem (ok. 0,9 km od samego Śnieżnika) znajduje się też inny niezwykły obiekt, jakim jest Chatka pod Śnieżnikiem. Posiada ona charakter ogólnodostępny dla turystów. To specjalnie dla nich została wyposażona w piec kaflowy, garnki, sztućce, prycze, apteczkę i koce. Każdy może też pozostawić po sobie ślad poprzez wpis w księdze pamiątkowej.
Z Międzygórza do Schroniska „Na Śnieżniku” prowadzi czerwony szlak (ok. 8 km, ok. 2 godz.) oraz niebieski szlak (ok. 10 km, ok. 2.5 godz.), natomiast spod Schroniska na szczyt Śnieżnika prowadzi zielony szlak (ok. 1,5 km, ok. 0,5 godz.).
Wodospad Wilczki uznawany jest za największy tego rodzaju obiekt przyrody w Masywie Śnieżnika, zaś drugi, co wysokości w całych Sudetach. Powstał on wzdłuż uskoku tektonicznego, na którym rzeka Wilczka spada z wysokości 22 metrów do kotła, a w dalszej kolejności płynie wąskim wąwozem określanym mianem kanonu amerykańskiego. Obok znajduje się historyczny mostek, który pamięta jeszcze czasy księżniczki Marianny Orańskiej. Od 2018 roku został dodatkowo udostępniony dla turystów Rezerwat Wodospadu Wilczki, po wcześniejszej jego rewitalizacji przez Lasy Państwowe. Zostały tam wytyczone i ogrodzone ścieżki spacerowe do tarasów widokowych. Zmodernizowano też nawierzchnię.
Udostępniona turystycznie zapora wodna to zbiornik wodny, który powstał na początku XX wieku. Wzniesiona została z kamienia. Jej wysokość wynosi ponad 29 metrów, a długość 108 metrów. Może pomieścić w sobie około 1 miliona metrów sześciennych wody. Po powodzi w 1997 roku woda opadowa przelewała się ponad koroną korony, co doprowadziło do jej znacznego zniszczenia. Uratowała jednak wiele domostw znajdujących w okolicznych miejscowościach przed całkowitym zniszczeniem. Została w późniejszym czasie gruntownie wyremontowana i odrestaurowana, a następnie udostępniona dla ruchu turystycznego. Spacer kładką znajdującą się 30 metrów nad ziemią, pozwala na podziwianie lokalnych krajobrazów. Umiejscowiona jest ona ok. 200 metrów od głównej drogi. Rozpoczynana się a niej zielony szklak, który umożliwia dojście do Sanktuarium Maria Śnieżna.
Góra Igliczna stanowi główny cel wielu wycieczek i pielgrzymek. Na jej szczycie znajduje się Sanktuarium Maria Śnieżna, którego budowę rozpoczęto w 1781 roku. Jego rozbudowa polegająca na dobudowywaniu wieży, plebani, krużganków i tarasów trwała do 1882 roku. Umieszczona została w niej kopia cudownej figurki Matki Boskiej Śnieżnej z Maria Zell w Austrii. Przypisywano jej liczne uzdrowienia i łaski. Miejsce to zostało w latach 1961 – 1968 dwukrotnie odwiedzone przez jeszcze biskupa Karola Wojtyłę. Jako papież Jan Paweł II figurę znajdującą się w Sanktuarium, ukoronował w trakcie swej drugiej pielgrzymki do Polski w 1983 roku. Obecnie miejsce to jest odwiedzane przez liczne grono wiernych i turystów. Możliwe jest tam, bowiem aktywne wyrażanie swojej wiary, ale też ze względu na lokalizację podziwianie krajobrazów Ziemi Kłodzkiej i otaczających pasm górskich.
To niewielki ogród zlokalizowany na wysokości 700 – 710 m n. p. m., na zboczu góry Lesieńca. Otacza go świerkowy lat i łąki. Jego budowę zapoczątkował w latach 20 – tych XX wieku Izydor Kristien, co miało stanowić wyraz jego zamiłowania dla baśni i bajek. Z korzeni i konarów drzew, jak również kamieni stworzono liczne motywy baśniowe w postaci figurek, domów i altanek. W ostatnim czasie powstają kolejne postacie bajkowe, wywodzące się z współczesnych filmów animowanych polskich i zagranicznych. Turyści, w tym przede wszystkim dzieci mają możliwość zrobienia sobie zdjęcia z postaciami, chociażby z Kubusia Puchatka, Shreka, Przyczółki Mai, Smoka Wawelskiego, czy Czerwonego Kapturka.